The Sims

Een jaar of zeven geleden waren we met ons gezin op vakantie in Maleisië. In Maleisië heb je ontzettend leuke marktkraampjes waar je spotgoedkoop de leukste dingen kan kopen. Al gauw heb ik het computerspelletje ‘The Sims’ weten te bemachtigen, weliswaar niet helemaal legaal maar dat maakte mij natuurlijk niet uit. Ik heb twee weken lang met smart gewacht tot we weer in Nederland waren zodat ik het spel kon gaan spelen.

En ja hoor…eenmaal terug in Nederland bleek ik een echte Sim-kampioen, al zeg ik het zelf. Dag in dag uit zat ik achter de computer en bestuurde met volle overgave de poppetjes op het beeldscherm. Ik zorgde ervoor dat ze op tijd gingen eten, niet te laat naar bed gingen en dat ze een goede baan kregen. Ik voelde me helemaal geweldig dat ik hun leven zo goed op orde kon houden. Stiekem was ik er zelfs een beetje trots op!

Echter, op een geven moment bekroop mij toch een vreemd gevoel. Na een hele dag te hebben gesimd hadden mijn poppetjes een zeer effectieve dag achter de rug; ze hadden hard gewerkt en de jongste had die avond z’n verjaardag gevierd. Maar daarentegen, zodra ik het spel had afgesloten, had ikzelf het gevoel dat ik niet zo effectief bezig was geweest…vrij nutteloos zou je het zelfs kunnen noemen. Maar waarom dan? Mijn gevoel was op dat moment in tweestrijd: Ik had het die dag reuze naar mijn zin gehad en vooral erg genoten van het feest van de jongste die dag, maar toch ervoer ik het achteraf als een nutteloze dag. Ik had voor die dag namelijk nog stapels huiswerk liggen dat ik had kunnen doen, of ik had bijvoorbeeld mijn kamer eens flink kunnen opruimen. Dan had ik waarschijnlijk niet zo’n leuke dag gehad maar wel een hele nuttige. Ik kwam er niet meer uit en raakte in de war: ik wilde mijn leven niet nutteloos doorbrengen, maar ik wilde mijn leven ook niet doorbrengen met nuttige dingen waar ik geen zin in had.

Toen stelde ik mij voor dat mijn leven op zich al nutteloos is…want als er een nut was dan hadden we dat vast al wel geweten, dacht ik zo. Ja..voortplanten is misschien biologisch gezien ons nut..maar waarom is dat nuttig? Om nog meer nutteloze mensen voort te brengen? Nee, dat leek me niet erg nuttig. En tja..tot die tijd moet je ook iets doen hè..Ik kan moeilijk mezelf mijn hele leven voort zitten planten..daar wordt de wereld ook niet vrolijk van.

Dus ik besloot voor mezelf dat mijn leven nutteloos is. In het begin was dat best een deprimerend idee: ik als nutteloos wezen. Maar na een tijdje viel een hele last me van de schouders en sindsdien probeer ik tegenwoordig zoveel mogelijk nutteloze dingen te doen in mijn leven; zoals Simsen of Esperanto leren. En als ik tijd over heb dan maak ik snel wat huiswerk of ruim mijn kamer een keer op, om vervolgens weer verder te gaan met mijn nutteloze bezigheden. Geen verwachtingen van mezelf of die anderen mij opleggen..alleen maar lekker nutteloos bezig zijn. En zo wordt het toch weer nuttig om mijn dagen te verdoen met nutteloze bezigheden, want ik moet zeggen: Het is heerlijk om nutteloos het leven door te gaan en het maakt me bovendien nog gelukkig ook!